خلاصهء مطالب از همهء آن چه در اين بخش آورديم ، به طور خلاصه چنين به دست مىآيد كه : 1 - آيات قرآنى نه تنها بر نفى معجزات دلالت نمىكند بلكه در پاره‌اى از آيات ، وجود معجزات ، تثبيت و تأييد مىشود . 2 - آوردن معجزه ، يك امر اختيارى نيست كه پيامبر آن را انجام بدهد و يا ندهد بلكه مربوط به اراده و مشيت خداوند است . 3 - كسى كه ادعاى نبوت مىكند ، بايد به اندازهء اثبات ادعاى خويش معجزه نشان دهد و از اين راه نبوت خود را براى همه ثابت و روشن سازد و اتمام حجت كند ولى بيشتر از اين مقدار ، نه بر خداوند لازم است كه به پيامبرش معجزه دهد و نه بر پيامبر لازم است كه شاهد و گواه بياورد و هر چه مردم به دلخواه خود درخواست معجزه كردند ، جواب مثبت دهد . 4 - معجزه‌اى كه در صورت انكار و تكذيب ، موجب هلاكت و عذاب خواهد شد ، براى امت اسلامى داده نشده گرچه مشركين چنين معجزات را درخواست كرده‌اند . 5 - تنها معجزه‌اى كه جنبهء جاودانى داشته ، پيامبر اسلام تا روز قيامت با همان معجزه تحدى نموده و همهء جهانيان را به مبارزه دعوت كرده است ، همان قرآن مجيد است كه از سوى